|
Lis polarny, piesiec, piesak (Vulpes lagopus, syn. Alopex lagopus) - ssak z rodziny psowatych, występujący na obszarach na północ od kręgu polarnego.
Lisy polarne można spotkać zarówno nad morzem, w dolinach, jak i wysoko na grzbietach górskich. Są to zwierzęta terytorialne. Najczęściej występuje w ubarwieniu letnim brązowo-szarym, a zimą śnieżnobiałym lub stalowoniebieskim, choć spotyka się też lisy czarne przez cały rok. Żywi się ptakami (szczególnie ich pisklętami), małymi ssakami (np. lemingami), jajami, rybami i padliną. Przez zimę do wiosny często podążają za niedźwiedziami polarnymi, podobnie jak szakale za lwami, licząc na pozostałości z ich zdobyczy. Nory lęgowe kopie w ziemi, na zboczach, pomiędzy kamieniami. Ciąża trwa 49-57 dni. w maju lub czerwcu samica rodzi 2-8, maks. 12 szczeniąt, ważących 40-80 g. Śmiertelność młodych jest duża i dochodzi do 50%, praktycznie lisica odchowuje 3-4 szczenięta. Matka żywi je mlekiem przez 8-10 tygodni.
|


|
|
Jeden z 9 podgatunków (Vulpes lagopus semenovi) z Wysp Komandorskich został wpisany do międzynarodowej Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych.
Dane liczbowe:
długość ciała (z ogonem): 80-95 cm
długość ogona: 28-40 cm
wysokość: 25-30 cm
ciężar: samica 2,5-8 kg, samiec nieco cięższy
ciąża: 50-55 dni
liczba młodych: 1-12 szczeniąt
|