ZOO - szop pracz

Szop pracz (Procyon lotor) to ssak łożyskowy z rodziny szopowatych, rzędu drapieżnych, występujący w Ameryce Północnej. Introdukowany w Europie Środkowej i Wschodniej, w tym Polsce. Ma charakterystyczne czarno-białe plamy pod oczami i czarne kręgi na ogonie; z tego powodu hodowany na futro. Szopy łatwo się oswajają i dają tresować, są zatem również chętnie trzymane w domach. Przydomek "pracz" pochodzi od obserwacji zachowania tych zwierząt w europejskich ogrodach zoologicznych; trzymane tam szopy przed spożyciem pokarmu płukały go długo w wodzie; w naturze to zachowanie nie występuje.

Szop dobrze pływa, wspina się na drzewa, jest aktywny w nocy.

Długość ciała bez ogona: ok. 65 cm.
Długość ogona: ok. 20 cm.
Masa ciała: do 4 kg.
Ubarwienie: szarożółty, ogon w czarne pręgi, czarne łaty w okolicach oczu
Pożywienie: owady, żaby, gryzonie, owoce jagodowe i orzechy.
Rozród: ciąża trwa około 63–73 dni, w miocie 1–7 młodych.
Występowanie: lasy.

Do Europy sprowadzony w latach 30. XX wieku. Uciekinierzy z ferm stworzyli w latach 50. i 60. dziką populację na terenie Niemiec. w latach 80. pojawił się w zachodniej Polsce. Widywany jest obecnie np. w Parku Narodowym "Ujście Warty" w woj. lubuskim.