ZOO - zebu

Bydło zebu, bydło domowe garbate (Bos taurus indicus, syn. Bos indicus) to bydło domowe udomowione i rozpowszechnione w Indiach. Wywodzi się prawdopodobnie od podgatunku tura udomowionego w Indiach około 8000 p.n.e.

Zebu charakteryzuje się garbem i workiem skórnym poniżej gardła. Osiąga wysokość w kłębie około 160 cm. Ubarwienie jasnożółte, czerwone, również plamiste.

Zebu jest przystosowane do życia w środowisku gorącym i wilgotnym. Cecha ta spowodowała import tych zwierząt na wschodnie wybrzeże Afryki i Madagaskar. Na początku XX wieku zebu zostało również sprowadzone do Brazylii i skrzyżowane z francuską odmianą bydła (Charolaise). Otrzymana w rezultacie rasa Chanchim zawiera 5/8 cech rasy Charolaise i 3/8 cech zebu i charakteryzuje się lepszą jakością mięsa przy dobrej odporności na gorący i wilgotny klimat.

Nazwa systematyczna bydła zebu odbiega od standardowych zasad klasyfikacji biologicznej. Bydło domowe (nazwa naukowa Bos primigenius f. taurus) jest uznawane za formę tura (Bos primigenius). Bydło zebu jest typem bydła domowego i w systematyce określane jest nazwą naukową Bos primigenius f. taurus - tak samo jak bydło domowe i bydło Watussi. Ponieważ bydło domowe - ze względów praktycznych - określane jest nazwą Bos taurus, a zebu opisano po raz pierwszy pod nazwą Bos indicus Linnaeus, 1758 przyjmuje się obecnie jako poprawną, synonimiczną nazwę systematyczną Bos taurus indicus, mimo że trynominalna nazwa sugeruje klasyfikowanie w randze podgatunku.